الأربعاء، 31 مارس، 2010

الصلح

اول مره في حياتي احس اني صالحت نفسي معرفش مين الي صالحنا المهم اتصالحنا . لقيت اني مبقتش اضايق من الحاجات الكتير الي كاتنت بتضايقني و بقيت شايف الحلجلا الكبيره صغيره مش عارف ليه يمكن حد لبسني منظار مشقلب و لا ايه
بس لأ مشقلب ازاي ده كمان بقيت اشوف الصوره من فوق او من بعيد يعني شايفها علي راي عبد السلام النابلسي توتاله
فبقت الحاجات البايظه صغيره و مش باينه و الي باين بس و شايفه الصوره ببروازها الجميل و الوانها البهيه و النقط السودا مش موجوده
يمكن حاسس بيها من غير مشوفها بس اهو مش شايفها و خلاص
و اكتشفت ان سر السعاده و سر جمال اللوحه اني بقيت راضي بيها و مش عايز ابص علي اللوحات الكتير التانيه
و بقيت احاول كمان امسك الريشه و احليها اكتر
ايه الي انا بقوله ده لوحه و ريشه و الوان
ده انا شكلي بقيت ليناردو دافنشي و لا دافنشي رينالدو
المهم انا بقيت اعرف امسك الريشه و ابص علي اللوحه
و الصلح خير و سلام يا اهل الخير

هناك تعليق واحد: